Nie wiem, jak u was, ale ja mam bardzo mieszane uczucia dotyczące swoich lektur szkolnych. Właściwie moje wspomnienia to taka sinusoida - czasami szkolne lektury bardzo mi się podobały, innym razem były zupełnie nietrafione.
Z wiekiem dopiero dostrzegłam zależność między tym jak odbierałam wtedy książki, a tym, jak były one podawane. Gdy nauczyciel nie był przekonany co do książki, którą przerabialiśmy - odbijało się to i na naszym entuzjazmie. Jak książkę omawialiśmy "na pół gwizdka" to wszyscy byliśmy nią znudzeni. Co więcej, tak podane lektury mocno wpływały na ich odbiór w ogóle. Dzieci nabywały przekonania, że szkolne lektury to tylko przykry obowiązek - trzeba przeczytać, bo ktoś tak sobie postanowił i kropka. A przecież mogło być zupełnie inaczej...
